Statements

Kahlil Gibran

Je kinderen zijn je kinderen niet.
“En hij zei:
Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van ‘s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.
Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,
dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen gelijk hun te worden, maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.

Eckhart Tolle

“Veel volwassenen “spelen een rol” als ze met kleine kinderen praten. Ze gebruiken malle woorden en klanken. Ze praten neerbuigend tegen het kind. Ze behandelen het kind niet op grond van gelijkheid. Het feit dat je tijdelijk meer weet of groter bent, betekent niet dat een kind niet je gelijke is. De meerderheid van de volwassenen is een poos vader of moeder en dat zijn twee van de meest universele rollen. De allesbeheersende vraag daarbij is: ben je in staat de functie van het vader of moeder zijn te vervullen en goed te vervullen, zonder je met die functie te identificeren, dat wil zeggen, zonder een rol te worden? Het hoort bij de noodzakelijke functie van het ouderschap dat je rekening houdt met de behoeften van het kind, voorkomt dat het kind in gevaar komt en dat je wanneer nodig tegen het kind zegt wat het wel en niet mag doen. Maar als het vader of moeder zijn een identiteit wordt, als je zelfbeeld er geheel of grotendeels op gaat berusten, wordt de functie al snel te veel benadrukt, overdreven en word je die functie. Het kind geven wat het nodig heeft ontaardt in verwennerij; voorkomen dat het kind in gevaar komt wordt overbeschermend gedrag en hindert het in zijn behoefte om de wereld te verkennen en dingen zelf uit te proberen. Je kinderen vertellen wat ze wel en niet mogen doen verandert in heerszuchtig, bazig gedrag.”
“Als je opgroeiende kinderen hebt, geef ze dan naar vermogen hulp, leiding en bescherming, maar wat nog belangrijker is, geef ze de ruimte – de ruimte om zichzelf te zijn. Ze komen door jou in deze wereld, maar ze zijn niet “VAN JOU”. Het geloof “ik weet wat het beste voor je is”, kan waar zijn als ze nog erg jong zijn, maar hoe ouder ze worden hoe meer het aan waarheid inboet. Hoe meer verwachtingen je hebt over hoe hun leven zich moet ontplooien, hoe meer je in je hoofd zit in plaats van voor hen tegenwoordig te zijn”.

Janusz Korczak

“Jullie beweren: ‘Met kinderen omgaan is vermoeiend’. Gelijk hebben jullie. Jullie zeggen: “Want we moeten een treetje lager om hun ideeën te vatten’. Een treetje lager, neerbuigen, bukken, je kleiner maken…..? Jullie vergissen je. Dat is het niet wat ons dwars zit, maar we moeten ons uitrekken om bij hun gevoelens te komen. Je uitrekken, omhoog komen, op je tenen gaan staan, reikhalzen. Om niet te kwetsen.”
“We zouden respect moeten hebben voor de geheimen en voor de schommeling in het moeilijke werk van het groeien.”
“Vergeet het kind niet als je de wereld wilt verbeteren.”

“Kinderen zijn niet de mensen van morgen, maar de mensen van vandaag”

“Uit angst voor de dood van het kind, ontnemen we het vaak het leven”

“Leer eerst jezelf kennen, voordat je kinderen wilt leren kennen. Kijk eerst wat je zelf kunt, voordat je begint de rechten en plichten van kinderen af te bakenen. Je bent zelf het kind onder al die kinderen, dat je voor alles moet leren kennen, opvoeden en opleiden. Het is een van de meest kwalijke fouten, te denken dat pedagogie een wetenschap is die het kind betreft en niet de mens”.

“De opvoeder heeft niet de plicht de verantwoording voor een verre toekomst op zich te nemen, maar hij is wel volledig verantwoordelijk voor de huidige dag”.

“Laten we ervan uitgaan, dat we van een krachtige jonge eik een poëtische berk willen maken, of van een fragiele berk een robuuste eik. We beginnen te snoeien, te zagen, te breken, te verbuigen – totdat de boom afsterft. Nee …. Zo’n belachelijke vergissing zouden we bij een boom nooit maken, maar wel bij een kind”.

Gio Vogelaar

ONBEWUST, schenden wij volwassenen wereldwijd dagelijks “het verdrag inzake de rechten van het kind” (en de rechten van de mens!). Onbewust exploiteren wij kinderen om een economisch verdienmodel in stand te houden. Ieder kind heeft namelijk volgens dit verdrag het recht om zijn eigen unieke talenten te mogen ont-wikkelen. Dan kan het volgens mij niet zo zijn, dat kinderen de eerste 8 jaar op school allemaal hetzelfde moeten leren van ons, volwassenen? Als wij zeggen dat ieder mens/kind anders is, heeft ieder kind het recht op de vragen: “wie ben jij en wat zou jij graag willen leren, wat zou je graag willen doen, wat vind je leuk om te doen en hoe gaan we dat doen?” De praktijk is echter anders. Wij volwassenen denken te kunnen en mogen bepalen, wat een kind moet leren om zijn/haar leven te kunnen gaan leiden en daarmee zijn we onbewust bezig met indoctrinatie! En maakt het echt verschil, of je kinderen verplicht om te werken voor het gezin, zoals in derde wereldlanden veelvuldig gebeurt of om kinderen te verplichten te leren wat wij ze opleggen, zonder ze, in beide gevallen, te vragen wat ze zelf willen?
Ik zeg met opzet dat we dit niet bewust doen, want ik ben ervan overtuigd dat elke volwassene die met kinderen werkt of interacteert, zoals leerkrachten, ouders, jeugdwerkers etc. de beste intenties heeft en denkt dat ie het beste met de kinderen voor heeft. Vraag is echter, hoe bewust zijn wij van ons eigen denken en handelen?
Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, dat wij dagelijks meer dan 95% van ons denken en handelen doen vanuit volledig geautomatiseerde patronen. Een mens heeft gemiddeld 60.000 verschillende gedachten per dag, maar men heeft ontdekt, dat die van maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag op vrijwel dezelfde manier verlopen. We praten over BEWUSTZIJN, omdat we BEWUST ZIJN hebben afgeleerd. Bovendien heeft ander wetenschappelijk onderzoek aangetoond, dat het huidige onderwijssysteem de ont-wikkeling van creativiteit van kinderen ontmoedigd in plaats van bevordert. We hebben door dit schoolsysteem en opvoeding al generaties lang afgeleerd om onze overtuigingen op houdbaarheid te checken. Al deze factoren samen zorgen ervoor dat wij voor het grootste gedeelte van ons leven, niet aanwezig zijn maar via ons denken met het verleden of de toekomst bezig zijn en niet doorhebben wat we in het hier en nu aan het doen zijn. Zodoende geeft de ene generatie al eeuwen lang zijn pijn door aan de volgende, die vervolgens 2/3 van zijn leven bezig is die rugzak kwijt te raken en onbewust de volgende generatie alweer “besmet”.
We leven momenteel wel in een tijd, waarin het collectief bewust zijn dusdanig is gegroeid, dat we de kans krijgen om ons bewust te worden van wat we daadwerkelijk aan het doen zijn en daar wil ik graag op inspelen!
Ieder kind heeft volgens de Nederlandse wetgeving recht op vrijheid van onderwijs, maar ook niets is minder waar in de weerbarstige praktijk. Er bestaan al bijna 100 jaar scholen, waar kinderen wel zelf de regie (en verantwoordelijkheid!) krijgen en nemen over hun eigen leerweg en dus toekomst, volgens de rechten van het kind, maar deze scholen worden verrassend genoeg door onze overheid niet bekostigd, ondanks de vrijheid van onderwijs die zou moeten gelden? Ouders die kinderen op deze scholen willen laten leren, moeten bovenop hun belastingbijdrage, waar ook het schoolbudget voor onze kinderen van wordt bekostigd, alsnog de kosten voor vormen van kindgericht, ont-wikkelgericht of gepersonaliseerd onderwijs zelf betalen aan de school. Een heel groot onrecht in een land dat beweert dat er vrijheid van onderwijs bestaat.
Veel ouders die hun kind zo’n op een ongesubsidieerde school zouden willen laten ont-wikkelen, kunnen die extra kosten niet betalen, waardoor het kind gedwongen wordt het zogenaamd reguliere onderwijs te volgen, waar ONBEWUST dagelijks de rechten van het kind worden geschonden!
Vandaar dit initiatief om ouders, die hun kind een rechtmatige vorm van onderwijs zouden willen laten volgen, financieel te ondersteunen, want:
“ELK KIND HEEFT RECHT OP EEN EIGEN LEERPROCES, PASSEND BIJ ZIJN AUTHENTICITEIT, UNIEKE TALENTEN EN WENSEN EN HET RECHT OP EEN ZELF TE BEPALEN TOEKOMST, WAARVOOR HET ZELF DE VERANTWOORDELIJKHEID KRIJGT EN NEEMT!

Uitgangspunten

Elk kind is uniek en heeft een eigen ontwikkelings-pad. Er bestaan geen “afwijkende” kinderen, omdat er geen norm kan zijn.
Naast het formele leren bestaan er informele manieren van leren, die minstens net zo belangrijk zijn.
Kinderen zijn de eigenaar van hun leerproces, volwassenen (en oudere kinderen) faciliteren daarbij.
Behalve school zijn er tal van andere plaatsen waar kinderen leren.
Kinderen bereiden zich voor op een toekomstige maatschappij, die nù nog niet bestaat; het wordt hùn maatschappij.
Naast cognitieve kennis zijn “soft” skills zoals autonomie, sociale vaardigheden en expressie van gevoelens eigenlijk veel belangrijker om te ontwikkelen tot een volwaardige persoonlijkheid.
Leerresultaten staan niet van te voren vast.
Omarming van de huidige technologische mogelijkheden zoals Internet, smartphones etc. is onontbeerlijk voor het leren en voor de voorbereiding op hun maatschappij.
In principe is elk mens zowel lerend, als leraar en gaan volwassenen en kinderen samen op (leer)weg! De leerling bepaalt uiteindelijk altijd, wie de leraar is!

MANIFESTO

Onze ambitie voor het Onderwijs in Nederland

Wij vormen een netwerk van onderwijsvernieuwers. Vele honderden mensen die werkelijk vernieuwend onderwijs neerzetten. Met dit Manifesto geven
we een stem aan deze groep. Het onderwijs krijgt nieuwe levenskracht.
Leren = groeien
Leren is ons als mensen aangeboren.
We leren ons hele leven door.
Elk kind is uniek, met verschillende talenten en ambities.
En verschillende manieren van leren.
Leren gebeurt meestal door te doen, en door met de wereld in contact te staan.
De Toekomst
Wij begeleiden de kinderen bij het opbouwen van autonomie, relaties aangaan met anderen, en authentiek handelen. “Soft” skills zoals sociale vaardigheden, zelf doelen stellen en het vinden van je passie zijn daarvoor onontbeerlijk.
We hebben jonge mensen nodig in de samenleving, die weten wat ze willen en waarom ze dat willen. Die weten om te gaan met uitdagingen en kansen grijpen. En die de technologie van vandaag daarbij omarmen.
Schadelijk
Het klassikaal systeem dateert nog uit het Industriële tijdperk. Het onderwijs raakt steeds meer vast in regels, meetdrift en zelfverkozen Citodwang. Tot zelfs aan wetgeving toe wordt het systeem dichtgetimmerd. Dat is niet meer gezond. Wij wijzen dit af. Dit is niet de goede weg.
Het potentieel van onze kinderen wordt zwaar onderbenut.
Met zo’n strak leersysteem vallen tal van kinderen uit: zowel de onderpresterende als de extra leergierigen. Met alle problemen van dien.
Kinderen die niet “passen” worden erg snel gelabeld en via medicijnen
“behandeld”. In wiens voordeel?
Veelkleurigheid
Er zijn vele initiatieven die het onderwijs inspireren nieuwe wegen in te gaan. Nu al.
Die weg is nodig. En avontuurlijk.
Wij willen met deze verklaring aangeven dat wij hiermee doorgaan, ook al is het politieke klimaat nu tegen.
Ook de vernieuwende vormen van onderwijs moeten een plek krijgen in ons onderwijslandschap.